“Eindelijk vertellen we weer positieve verhalen over Sudan”

Rania Hadra (1977) werkt op het kantoor van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in New York. Ze is geboren en getogen in Sudan, maar verliet het land in 2005 vanwege het militaire regime. Inmiddels is er een burgerregering die vrede en vrijheid voor alle Sudanezen belooft.

Liever luisteren dan lezen?
Om gebruik te maken van Soundcloud binnen onze website, dien je eerst de cookies te accepteren. Lees meer over ons cookiebeleid
Voor het eerst ging het over de toekomst van Sudan, over hoop en democratie.
Rania Hadra

“Eindelijk kwam een Sudanese regeringsleider met een positief verhaal naar New York. Premier Abdalla Hamdok had in oktober 2019 een ontmoeting met de plaatsvervangend secretaris- generaal van de VN Amina J. Mohammed. Zij is hét symbool van Afrikaans leiderschap en een enorme inspiratiebron voor mij, alle vrouwen en alle mensen van kleur bij de VN.

Ik gloeide van trots toen de secretaris-generaal Abdalla Hamdok begroette. Voor het eerst ging het niet over genocide, oorlog of een humanitaire crisis in Sudan, maar over de toekomst, hoop en democratie. En ik was daar getuige van.”

Amina J. Mohammed is hét symbool van Afrikaans leiderschap en een enorme inspiratiebron voor mij, alle vrouwen en alle mensen van kleur bij de VN.
Rania Hadra
Amina J. Mohammed. Foto: Verenigde Naties

Amina Mohammed vroeg Rania Hadra om die dag aan haar rechterhand plaats te nemen. “Daar zat ik dan als VN-medewerker, als Sudanees en als vrouw van kleur, te luisteren naar de premier die een tienpuntenplan presenteerde voor de toekomst van mijn land aan een VN-leider die uit Afrika komt. Na afloop ben ik, helemaal tegen mijn gewoonte in, met allebei op de foto gegaan. Het was een historische dag en die wilde ik vastleggen.”

Premier Hamdok vroeg de VN om hulp en was geïnteresseerd in Sudanezen met ervaring bij internationale organisaties als de VN. Dus ging Rania, die beide kanten in zich verenigt, in de winter van dat jaar naar haar geboorteland. Hier werkte ze drie maanden op het kantoor van de premier.

Ik kan een brug vormen tussen Sudan en de VN.
Rania Hadra

“Ik ben al meer dan tien jaar weg uit het land. De mensen die zijn gebleven, hebben enorm geleden. Nu zijn zij aan de beurt om de toekomst van het land vorm te geven. Mijn rol daarin is bescheiden. Maar ik kan wel een brug vormen tussen Sudan en de internationale wereld van de VN en dat zal ik in volle overtuiging doen. Dat is mijn bijdrage aan een betere toekomst voor iedereen in Sudan.”

VN context

Al tijdens de Brits-Egyptische koloniale overheersing is er een gewelddadig conflict tussen het islamitische noorden en het overwegend christelijke zuiden van Sudan. Het zuiden voelt zich achtergesteld door het noorden; de opstanden en burgeroorlogen die volgen, eisen miljoenen burgerslachtoffers. Daarbij groeien conflicten over water en grond, die beide zeer schaars zijn.

Dit leidt vanaf 2003 tot een grote crisis in de regio Darfur, waar het regeringsleger en de Janjaweed, Arabische milities, de aanval openen op de bevolking. De etnische zuivering en massamoorden die vervolgens plaatsvinden, leiden tot honderdduizenden slachtoffers.

De al langer lopende missie van de Verenigde Naties UNMIS in Sudan had geen bevoegdheden in Darfur. In 2004 neemt de VN-Veiligheidsraad een resolutie aan waarin de Janjaweed tot ontwapening verplicht wordt en er wordt een onderzoek ingesteld naar de aard van het geweld.

Wanneer de VN erkent dat er sprake is van genocide, zou dat tot een militaire interventie moeten leiden. Het onderzoek kon niet vaststellen dat er sprake was van genocide.

Daarop neemt de Veiligheidsraad een resolutie aan om de mensenrechtenschendingen te verwijzen naar het Internationaal Strafhof (ICC). Hetzelfde hof vervolgt vanaf 2008 president Al-Bashir vanwege genocide in Darfur. Al-Bashir wordt in 2019 afgezet, maar is nog altijd niet uitgeleverd aan het ICC.