“Historisch gezien een interessante ontmoeting; onze opa’s stonden lijnrecht tegenover elkaar”

Julia Jouwe (1997) is de kleindochter van Nicolaas Jouwe, een bekende Papoealeider die streed voor de onafhankelijkheid van Papoea van Indonesië. Zij heeft een eigen organisatie opgericht: The Young Papua Collective, waarmee ze de strijd van haar opa voortzet.

Liever luisteren dan lezen?
Om gebruik te maken van Soundcloud binnen onze website, dien je eerst de cookies te accepteren. Lees meer over ons cookiebeleid

“Als kind was ik niet zo met mijn roots bezig, tot ik na mijn eindexamen naar Indonesië ging. Ik ben naar Papoea gegaan, dat voelde als een warm bad. Daar woonde mijn opa en hij wekte met zijn verhalen mijn interesse. De tweede keer dat ik daar kwam, was voor zijn begrafenis, toen zag ik hoeveel mensen hij heeft geraakt.

Later kwam ik dankzij een project van fotografe Suzanne Liem in contact met Gustika Hatta, de kleindochter van Mohammed Hatta, de eerste vicepresident van Indonesië. Historisch gezien een interessante ontmoeting; onze opa’s stonden lijnrecht tegenover elkaar. Ik was benieuwd naar wat zij van onze geschiedenis wist en hoe ze erover dacht.

Tussen Gustika Hatta en mij is een vriendschap ontstaan, dat is heel bijzonder.
Julia Jouwe
Julia (rechts) en Gustika.

Toen ik bij Suzanne kwam voor het diner, regende het heel hard. Gustika kwam iets later aan, ze was heel hartelijk en open. Ze is maar iets ouder dan ik en we konden normaal praten. We hebben het natuurlijk over Papoea gehad. Zij claimt neutraal te zijn, ik vind dat dat niet kan in zo’n situatie, daarmee steun je de onderdrukker. Maar ik snap ook dat ze niets anders kan zeggen door haar familieachtergrond. Ik was blij met haar interesse in onze geschiedenis.

Er is steeds meer solidariteit onder Indonesische jongeren die zelf op zoek gaan naar meer informatie.
Julia Jouwe

We hebben beiden een post op Instagram geplaatst en daar kwamen veel reacties op. Er is steeds meer solidariteit onder Indonesische jongeren die zelf op zoek gaan naar meer informatie. Zij zijn opgevoed met het idee dat Indonesië het beste voorheeft met Papoea. Dankzij social media leren ze meer over hoe het echt zit en er is een hele beweging op gang gekomen. Er zijn protesten en rellen uitgebroken tegen het politiegeweld en de discriminatie in Papoea.

Tussen Gustika en mij is een vriendschap ontstaan, dat is heel bijzonder. Mijn opa is tot op hoge leeftijd blijven bemiddelen met de Indonesiërs. Dat is ook de weg die we met The Young Papua Collective willen bewandelen om tot een vreedzame oplossing te komen. Hij is mijn inspiratiebron en zou vast trots zijn geweest.”

VN context

Papoea is een Indonesische provincie. Veel Papoea’s willen het liefst onafhankelijkheid voor heel West-Papoea.

Na de onafhankelijkheid van Indonesië werd het gebied een aparte Nederlandse kolonie onder de naam Nederlands-Nieuw-Guinea. De bevolking van Papoea streefde tegelijk met Indonesië naar onafhankelijkheid, maar Indonesië wilde Papoea inlijven.

In 1963 wordt na een korte periode van bestuur door de Verenigde Naties onder de naam UNTEA het bestuur overgedragen aan Indonesië, onder de voorwaarde dat er een volksraadpleging gehouden wordt waarin de bevolking over een eigen toekomst kan besluiten. Die volksraadpleging vindt plaats in 1969, maar wordt onder dwang uitgevoerd en zo blijft Papoea onderdeel van Indonesië.

In september 2017 wordt een door 1,8 miljoen Papoea's ondertekende petitie aan de Verenigde Naties aangeboden waarin de organisatie wordt gevraagd Indonesië een tweede referendum te laten houden over onafhankelijkheid van wat zij beschouwen als hun land. Ondanks de petitie is het onderwerp nog niet op de agenda van de Algemene Vergadering van de VN beland.